Grote verschillen per gemeente
Woningsplitsing is geen landelijk uniform beleid. De Huisvestingswet 2014 geeft gemeenten de bevoegdheid om eigen regels te stellen via hun huisvestingsverordening. Het resultaat: grote verschillen.
Den Haag: restrictief, binnenkort verruimd
Den Haag heeft een van de meest restrictieve regimes van Nederland. Bouwkundig splitsen is momenteel beperkt tot 13 buurten. Met de Nota Woningvoorraad 2025 (aangenomen 26 februari 2026) wordt dit verruimd naar een criteriamodel op basis van leefbaarheid en parkeerdruk.
Amsterdam: streng maar mogelijk
Amsterdam hanteert strikte regels voor woningsplitsing:
- Splitsingsvergunning verplicht voor alle gebouwen met woonruimte
- Woningen onder de liberalisatiegrens: splitsen is in principe niet toegestaan
- Bouwkundig splitsen: per stadsdeel verschilt het beleid
- Opkoopbescherming geldt in de gehele gemeente
Rotterdam: gedifferentieerd beleid
Rotterdam werkt met een gebiedsgericht splitsingsbeleid:
- In sommige wijken is splitsen verboden (kwetsbare gebieden)
- In andere wijken is het toegestaan onder voorwaarden
- De gemeente hanteert een vergunningplicht via de Huisvestingsverordening Rotterdam
Utrecht: quotumsysteem
Utrecht werkt met een quotumsysteem voor woningsplitsing:
- Per wijk is een maximum aantal splitsingen vastgesteld
- Als het quotum vol is, worden geen nieuwe vergunningen meer verleend
- Dit voorkomt overmatige verdichting in populaire wijken
Kleinere gemeenten: vaak soepeler
Veel kleinere gemeenten hebben geen specifiek splitsingsbeleid of een soepeler regime. Gemeenten zonder huisvestingsverordening kennen geen vergunningplicht voor woningsplitsing. Alleen de omgevingsvergunning voor de bouwwerkzaamheden is dan nodig.
Aandachtspunten bij vergelijking
Bij het vergelijken van gemeentelijk splitsingsbeleid zijn deze factoren relevant:
- Is er een huisvestingsverordening? Zonder verordening geen extra vergunningplicht
- Welke gebieden zijn uitgezonderd? Kwetsbare wijken worden vaak beschermd
- Minimale oppervlakte-eisen: variëren van 24 m² tot 40 m²
- Parkeerdruk als criterium: niet elke gemeente hanteert dit
- Opkoopbescherming: beperkt het buy-to-rent model
- Leefbaarheidscriteria: steeds meer gemeenten nemen dit mee
Conclusie
Wie een woning wil splitsen, moet altijd beginnen bij de lokale huisvestingsverordening. Het beleid verschilt fundamenteel per gemeente. Een woning die in de ene gemeente splitsbaar is, kan in een naburige gemeente onmogelijk zijn.